Η κυρία γύρω στα 60, γνωστή μου.
Πιάσαμε κουβέντα και λόγο στο λόγο,
φθάσαμε να συζητάμε για όσα έχουν πει οι γέροντες της Ορθοδοξίας. Της
εξήγησα ότι αυτό που ζούμε το έχει αναφέρει με μεγάλη λεπτομέρεια ο
γέροντας Παΐισιος και της εκτύπωσα το σχετικό απόσπασμα από το blog - «ανατρίχιασα!»
μου είπε... Όντως, σοκαρίστηκε! Όταν δε, της έδειξα και τι λένε οι
γέροντες και άγιοί μας, για την συνέχεια έμεινε εμβρόντητη και σιωπηλή
για λίγη ώρα...
«Για τα παιδιά σας λυπάμαι...», ψέλισσε θλιμμμένη. «Τα παιδιά μας θα ζήσουν στον παράδεισο που θα γίνει η γη μετά από όλα αυτά που θα συμβούν, αρκεί να περάσουμε τώρα την μπόρα» της είπα αισιόδοξα και χαμογελώντας. Την είδα πάλι δεν βολευόταν... «Και τότε τι τα κάναμε όλα αυτά;» είπε δείχνοντας την επιχείρησή της, το πιο σπουδαίο κομμάτι της περιουσίας της. «Τι σημασία έχει αυτό; Το θέμα είναι ότι τα παιδιά μας και τα εγγόνια σου, θα ζήσουν τόσο άνετα όσο δεν μπορείς να φανταστείς!» της είπα ξανά. «Η ζωή θα γίνει πολύ εύκολη και ο κόσμος θα στραφεί κυρίως προς την ψυχοπνευματική του ανάπτυξη» συμπλήρωσα.
Ένα αίσθημα ματαιότητας την κατέκλεισε... Ήταν...
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου